Publicatiedatum 15 mei 2026
Een eenvoudige briefkaart… maar eigenlijk een prachtig stukje geschiedenis.
In de jaren ’20 was dit dé manier waarop fokkers hun trekpaardhengsten onder de aandacht brachten. Geen social media, geen websites en geen online advertenties — alleen drukwerk, mond-tot-mondreclame en de naam van een hengst die bekend moest worden bij boeren en fokkers in de regio.
De briefkaart (In ons archief) van dekstation “Norg” – Stoeterij “Beaumont” – en “De Cavalier” laat trots de hengsten zien. De tekst vertelt precies wat destijds belangrijk was: een brede hengst, extra gang, goede bevruchting en natuurlijk de afstamming in het stamboek. Zelfs het dekgeld van ƒ36,- staat duidelijk vermeld bij Nico van Wiersmaheerd. Voor die tijd was dat belangrijke informatie; een fokker wilde weten of een hengst kracht, maat en werklust doorgaf aan de volgende generatie werkpaarden.
Opvallend is hoe zakelijk én persoonlijk de reclame tegelijk was. Eén foto, een korte beschrijving en een naam of telefoonnummer waren voldoende. Vaak werden zulke kaarten verstuurd naar boerenbedrijven, meegenomen naar markten of uitgedeeld op keuringen en tentoonstellingen. De hengst moest vooral bekend worden door zijn prestaties én door wat mensen over hem vertelden.
Tegenwoordig ziet de wereld van hengstenpromotie er compleet anders uit. Waar men vroeger wachtte op een briefkaart of advertentie in een landbouwblad, verschijnen nu professionele foto’s en video’s direct online. Via Facebook, Instagram en websites kunnen hengstenhouders binnen enkele minuten honderden liefhebbers bereiken. Moderne advertenties tonen afstamming, keuringsresultaten, nakomelingen en soms zelfs bewegende beelden van stap en draf in hoge kwaliteit.
Toch is er iets dat niet veranderd is.
Ook nu draait het nog steeds om trots op een paard, vertrouwen in kwaliteit en de hoop dat een hengst zijn beste eigenschappen doorgeeft aan een volgende generatie. Alleen de manier waarop we het vertellen is veranderd — van een eenvoudige zwart-wit briefkaart naar digitale promotie over de hele wereld.
Juist daarom hebben zulke oude kaarten zoveel charme. Ze laten niet alleen een hengst zien, maar vertellen het verhaal van een tijd waarin paarden nog onmisbaar waren op het land én in het dagelijks leven.
In de jaren 20 werd post grotendeels handmatig verwerkt, maar wel al zeer georganiseerd en efficiënt voor die tijd. Het proces zag er ongeveer zo uit:
1. Brieven posten
Mensen deden hun brief in een brievenbus of gaven deze af op het postkantoor. Vaak werd de post meerdere keren per dag opgehaald.
2. Afstempelen
Op het postkantoor kreeg iedere brief een datumstempel en plaatsnaam. Daarmee kon men zien waar en wanneer de brief was verzonden.
3. Sorteren met de hand
Postmedewerkers sorteerden alle brieven handmatig:
- eerst per regio of provincie,
- daarna per stad of dorp,
- en uiteindelijk per wijk of straat.
In grote sorteerhallen stonden lange rekken met vakjes waarin de post werd verdeeld.
4. Vervoer door trein, paard en auto
De post werd daarna vervoerd:
- per trein voor lange afstanden,
- per paard en wagen in landelijke gebieden,
- en steeds vaker met vrachtwagens of auto’s.
Treinpost was in die tijd erg belangrijk. In speciale postwagons werd onderweg zelfs al gesorteerd.
5. Bezorging aan huis
De postbode bracht de brieven lopend, per fiets of soms met paard en kar rond. In dorpen kende de postbode vaak iedereen persoonlijk.
In de jaren 20 en 30 veranderden de frankeerkosten voor een postkaart regelmatig. Voor Nederland golden in grote lijnen deze tarieven voor een binnenlandse briefkaart/postkaart:
- 1921 – 1926: ongeveer 5 cent
- Begin jaren 30: meestal 7½ cent
Publicatiedatum 5 mei 2026
Ontdek een bijzonder stukje geschiedenis met onze unieke filmbeelden van de Nationale Tentoonstelling 1968. Deze zeldzame opnames geven een fascinerend inkijkje in een tijdperk vol vooruitgang, innovatie en optimisme. De beelden – authentiek en puur – nemen je mee terug naar het hart van dit indrukwekkende evenement. Hoewel de film geen geluid bevat, spreekt de sfeer voor zich: de architectuur, de bezoekers en de levendige energie van die tijd komen op een prachtige manier tot leven. Wij hebben deze bijzondere filmbeelden nu voor iedereen toegankelijk gemaakt via ons YouTube-kanaal. Zo kan een breed publiek opnieuw kennismaken met dit unieke stukje cultureel erfgoed.
Laat je meevoeren naar 1968 en beleef de Nationale Tentoonstelling van 1968
Naar ons You-Tube kanaal, Nationale Tentoonstelling 1968
Een dankjewel gaat uit naar onze archivaris, die met grote zorg en toewijding de originele 16mm-film heeft gedigitaliseerd naar een modern MP4-bestand. Dankzij dit vakmanschap zijn deze bijzondere beelden behouden gebleven en klaar voor de toekomst.
Publicatiedatum: 16 april 2026
Ons Trekpaard, uitgave nummer 17 van het jaar 1935, spreekt een trotse stoet van kampioenen tot ons- elk jaartal, elk paard dat daar statig poseert.Daar staan zij: de kampioenshengsten van tien nationale tentoonstellingen. Van 1921 tot 1932.
Wat deze foto zo bijzonder maakt, is niet alleen de schoonheid van de dieren, maar ook wat zij vertegenwoordigen. Dit is een tijdperk waarin het trekpaard onmisbaar was. Geen machine kon tippen aan hun uithoudingsvermogen, hun betrouwbaarheid, hun band met de mens. Elk kampioenschap was dan ook meer dan een prijs; het was erkenning, de kennis die van vader op zoon werd doorgegeven.
Publicatiedatum: 11 april 2026
Onze vereniging werd opgericht op 22 december 1914. Een belangrijke medeoprichter van de oprichting van het stamboek voor het Nederlands Trekpaard was Gerlacus van den Elsen.
Van den Elsen zette zich sterk in voor de verbetering van de landbouw en het boerenbedrijf in Nederland. Daar hoorde ook het fokken van sterke, betrouwbare trekpaarden bij, wat essentieel was voor boeren in die tijd. Hij was niet alleen medeoprichter van ons stamboek
maar speelde ook een belangrijke rol bij de oprichting van de Boerenleenbank (Huidige Rabobank)
